Meander * Eerder * Dichters * Vicky Francken
 
Vicky Francken
door Sylvie Marie

'Iedereen mag oordelen over mijn gedichten. Vind ze verschrikkelijk, vind ze liever nog een beetje mooier dan dat, maar vind er íets van. Daar kan ik wel tegen.'
Vicky Francken uit Boxmeer is pas 17 jaar, maar nu al laat ze zich in de poëziewereld flink opmerken. Dit niet alleen in wedstrijden, maar ook in literaire tijdschriften. Meander is benieuwd naar haar toekomstplannen.



Ter inleiding: wat betekent 'poëzie' voor jou?
Ik vind het moeilijk daar een eenduidig antwoord op te geven. Ik geloof dat ik mijn mening over wat poëzie is steeds moet herzien. Misschien dat het antwoord daarom sowieso onvolledig blijft. Ik denk dat je het kunt vergelijken met een mooie herinnering: je kunt niet uitleggen waarom iets je zo bijblijft, maar je moet er niet aan denken er ook maar iets van te vergeten. Zo is het ook met poëzie. Ik kan niet goed uitleggen waarom ik precies zo graag gedichten lees en schrijf, maar ik zou niet zonder kunnen. Misschien wel omdat ze iets op een bijzondere manier uitdrukken, iets heel subtiel maar duidelijk kunnen zeggen.
Soms heeft mijn schrijven misschien nog wel het meeste te maken met zien hoe iets mislukt. Een mislukking kan zo jammerlijk, maar tegelijk zo mooi zijn. Net zoals het soms bijna gelukkig stemt hoe onvolkomen alles is, hoe menselijk we zijn.

Het winnen van de publieksprijs in de wedstrijd Write Now van Passionate mislukte echter niet. Dat is ook mooi. Vooral omdat je het deed zonder veel reclame voor jezelf te maken, althans niet op internet. Denk je er nu toch niet aan om eens een website over jezelf en je poëzie te (laten) ontwerpen?
Eerlijk gezegd niet, nee. Ik weet niet precies wat het is dat me tegenhoudt, maar tot nu toe heb ik geen zin gehad om een website te bouwen of iemand te vragen dat voor me te doen. Vast staat denk ik wel, dat als ik het zelf zou proberen, het hoogstwaarschijnlijk grandioos in de soep zou lopen.
Het is niet zo dat het internet me tegenstaat, maar misschien wel het idee dat je op zon website een idee moet geven van wie je bent en wat je schrijft. Dat lukt me toch niet. Ik ben niet zo goed in uitleggen. Bovendien houd ik meer van het papier dan van het digitale. Ook wat betreft het schrijven zelf. Op papier kun je veel doorstrepen zonder het direct kwijt te zijn. Op de computer is iets met backspace of delete ook echt helemaal weg.

Je komt me voor als een timide meisje. Toch weet je met je voordrachten telkens weer het publiek te 'vangen'. Hoe sta je tegenover poëzieperformance en poetry slam?
Wat dat timide meisje betreft, daar heb je wel gelijk in. Ik ben me er terdege van bewust dat ik maar klein - 1630 mm kort - en onbetekenend ben. Wanneer ik mijn mond opendoe, voelt dat soms als een ontkenning van dat onbetekenende. Terwijl ik dat helemaal niet wil ontkennen.
Vreemd genoeg ben ik minder terughoudend als het gaat om het voordragen van gedichten. Ik denk dat dit komt, omdat het dan totaal niet om mij hoeft te gaan. Het gaat niet om mij, maar om wat ik zeg of voordraag. Niemand heeft er iets aan dat ik Vicky Francken heet. Daarover hoeft men geen mening te vormen. Maar iedereen mag oordelen over mijn gedichten. Vind ze verschrikkelijk, vind ze liever nog een beetje mooier dan dat, maar vind er íets van. Daar kan ik wel tegen.
Ja, ik houd wel van voordragen, maar luister ook graag naar anderen. Aan poetry slams heb ik eigenlijk nog nooit meegedaan. Wel ben ik van plan binnenkort er eens heen te gaan.

Iets heel anders nu: als je in je tuin een standbeeld zou plaatsen van je favoriete dichter (dood of nog in leven) van wie zou dat dan zijn en waarom?
Daar heb ik eerlijk gezegd nog nooit over nagedacht. Ik lees wel veel poëzie en ik houd erg van de gedichten van Gerrit Kouwenaar, Lucebert, maar ook van bijvoorbeeld Herman de Coninck, Judith Herzberg, Jan-Willem Anker, Ramsey Nasr en Hagar Peeters. Ik zou niet weten van wie ik een standbeeld zou plaatsen. Misschien zou ik liever een paar mooie zinnen uit gedichten op een artistieke wijze een plaats geven in mijn tuin.

Dat is origineel. Je vindingrijkheid komt volgens de jury van WriteNow en vele andere jury's ook in je gedichten tot uiting. Uitgevers zouden volgens hen wellicht staan te springen om je bundels. Waar wacht je nog op?
In het juryrapport van WriteNow stond inderdaad zoiets. Natuurlijk is het erg fijn om te horen dat iemand je gedichten waardeert of ze op zijn minst toch redelijk te lezen vindt. Daar ben ik vanzelfsprekend dan ook erg blij mee, maar ik weet ook dat dit commentaar vooral ter bemoediging en als schouderklopje bedoeld was. Je moet het natuurlijk niet letterlijk nemen, maar eerder met de nodige korrels zout. Ik heb er wel eens aan gedacht iets uit te geven. Nog steeds hoop ik dat ooit te zullen doen, maar voorlopig nog niet. Ik wil eerst helemaal tevreden zijn over wat ik op papier zet. Eerder gebeurt er niets.

Samenstelling: Sylvie Marie

naar de gedichten van Vicky Francken


[gepubliceerd: 7 september 2006]
 
^    >