| Meander * Eerder * Gedichten * Toekomst | ||
|
Patricia Donckers
Toekomst Je ogen zijn gesloten, je mond hangt een beetje open ik hoor de woorden van je stem, je lach, ik denk ademtocht langs mijn gezicht, microscopisch kleine soldaten in een doorbroken lijn over een leeg veld je lichaam ligt in de matras afdruk, laatste foto, teken aan de wand was jij het die zo kon leven dag na dag tot het vanmorgen in je gezicht pulseerde ruwe slagen van tijd loze beloften gisteren vroeg je me naar morgen, vandaag had ik willen antwoorden dat een etmaal niet meer dan een afscheidsgroet zou zijn. |
||
| ^   | deze tekst printen |