---

De regen kreukt de stilte
Het heimwee is verzegeld
De droom heeft zijn poorten gesloten
De ochtend sloot de nacht
Ik luister hoe het water
in het water valt
Maar zelfs het water van de regen
blijft zuchten als het valt
De dageraad is blind en stil
en overal gelijk en leeg
De aarde is verroest
in kleur van dode zon
Mijn blote eenzaamheid
kent geen woord of geen gebaar
Met honger en met kou
word ik de toekomst ingeduwd
in de schaduw van de dood
Ik hoor de schreden van de angst
die mij spreekt van het verleden
Waarom dat wrede heimwee
naar een verloren leven ?