---

De nachtwind

aan Adriaan Roland Holst

De nachtwind komt uit het noorden
van over zeeën en dorpen waar
vissers in een onverstaanbare taal,
en in jeneverstuipen van leven en sterven,
mij berichten dat er meer ellende is
dan het in mijzelf verloren zijn.

De nachtwind trekt aan de bomen
die mij vastbinden aan mijn bestaan
waaruit niet meer te ontsnappen is
zonder het leven te laten.
Hoe ooit geraakte ik zo vastgenageld
aan deze levensplek van stille zonde?

De nachtwind vertelt mij meer:
Dat uit rusteloze nacht en duisternis
geen redding is te verwachten en dat
mijn jarenlange wachten zinloos is.
En dat ik straks zal sterven zonder
iets te weten of maar te begrijpen.

Nog luister ik naar het gekreun van
in 't gebint gevangen oude balken.
Hoe lang nog moet ik het besef verdragen
te zijn veroordeeld tot gebrek aan uitzicht
op verlossing; want er is slechts ellende,
hier en van waar de nachtwind komt.