---

ze heeft haar morgen witgeverfd

ze heeft haar morgen witgeverfd
dungekleed schaakt ze
met de dienaars van het verdriet
stampvoet in rimpels van sneeuw

als een ongeneeslijke ziekte sluipt ze door het huis
neuriet en wiegt in haar armen
hun onzichtbaar kind
kamt denkbeeldig haar

soms rust ze op een zwerfsteen uit
rilt vruchtloos haar dagen leeg
ze is een acrobate uit balans
op de glazen draden van de ontgoocheling

voortaan vraagt ze de avond
haar deuren te sluiten
niemand binnen te laten
al haar nachten zijn geschrapt