Meander * Eerder * Gedichten * vader
 
Astrid Dewancker


vader

hij heeft zijn jas aan touw verhangen
huis en huid verkocht voor kostbaar diamant
loepzuiver van het eerste water

als dagelijks brood eet hij groen gif
een rubberen slang tussen zijn metalen lippen
ademt solderend gas in keel en longen binnen
zijn mond een gleuf vol stof en zand

nu is mijn vaders loden hoofd gezonken
tussen opgebokste kussenslopen
als vloeibaar goud in koningswater opgelost
tinnen schilfers strooit hij op de tegelvloer

ik kon je val niet breken vader
ik kauw je zinnen als verfrommeld bruin papier
rauw en hees versnipperd draag ik je voor

je stem hoor ik niet wenen
je stiltes zijn verzilverd
ons zwijgen was nooit namaakgoud


 
^    deze tekst printen