| Meander * Eerder * Gedichten * vader | ||
|
Astrid Dewancker
vader hij heeft zijn jas aan touw verhangen huis en huid verkocht voor kostbaar diamant loepzuiver van het eerste water als dagelijks brood eet hij groen gif een rubberen slang tussen zijn metalen lippen ademt solderend gas in keel en longen binnen zijn mond een gleuf vol stof en zand nu is mijn vaders loden hoofd gezonken tussen opgebokste kussenslopen als vloeibaar goud in koningswater opgelost tinnen schilfers strooit hij op de tegelvloer ik kon je val niet breken vader ik kauw je zinnen als verfrommeld bruin papier rauw en hees versnipperd draag ik je voor je stem hoor ik niet wenen je stiltes zijn verzilverd ons zwijgen was nooit namaakgoud |
||
| ^   | deze tekst printen |