---

We waren aangekomen in de halfstad,

We waren aangekomen in de halfstad,
met haar uitgeleende taal en haar afgedane herinneringen.
Stonden bloot voor het ijskoude water,

als snaterende meeuwen op dunne benen,
snavels in de wind boven een zeegroen landschap.
Ons hoofd vol storm en opengebroken woorden.

- Dat ik dit moet toelaten - hoorde ik van de boten aan de kade.
We verdwenen in huizen die naar lege kamers geurden,
behangen met witte zilte.

Jij bleef langer en werd een schuin geschreven naam op een amulet,
een oude datum in de zomermaand.

Ik noemde zoals jij in gotisch schrift op stenen.
In het natte zand begroef ik een afgeknipt stuk van je haar,
een nagel en de laatste afdruk van je mond.