Ik heb de gordel afgelegd, moeder.
Als ik hem aanhoud zal ik onzichtbaar worden.
Ik wil weerstaanbaar zijn.

Hier ligt de laatste knoop in de koord
rond mijn zelfgebrouwde pij.
Straks zal het schuim verdwijnen.

Ik heb het rondgaan van de klok gestopt.
Een deel van mijn geheugen
aan de kant gelegd, kapot gereden.

Toch ben ik ben tevreden.
Zoveel stukken mannelijkheid.