waar ben je nu je gesloten huis
het geschuif aan de andere kant
van het laken verraadt? ik sta

buiten, waar ik mij verwar
met een rozenstruik in de
regen. het plafond prikt reeds

met blauwe naalden de
dageraad in mijn blote rug
zoals mijn voeten zoeken

naar je fundamenten. ik wil
nog even schuilen, maar
gefluister doorbreekt je

huid niet en vingers

vingers blijken te zacht
voor je gezicht