Meander * Eerder * Gedichten * Afdronk
 
Jurre van den Berg


Afdronk

We hoeven niet langer te praten over de glazen:
half vol, half leeg.

De smaak van voorbij de houdbaarheidsdatum.

Ik draag ook wat ik ben
kwijtgeraakt, als gaten in de keldervloer
in de dauw van het vertrek.

Ik heb de stenen van je straat gegeten,
de bodem van het glas gelezen,
een brief geschreven voor de fles leeg was.

Deze stad kent geen zee
maar het zout brandt op mijn lippen.

- Erratum! -

Ik herschrijf de geschiedenis
van de scherven.

Ik laat niets uit mijn handen vallen in dit verhaal
groeien de delen als een fontanel aaneen.

Ik laat krantenkoppen zwijgen over lijmpogingen,
de dijkdoorbraak werd onvermeld gelaten
omdat deze niet gebeurde.

Zoals het gaat, ik heb een enorme voorraad
goede bedoelingen en verhalen voor het slapengaan.

De vraag is welke verjaardag
als eerste vergeten wordt

en waar haar moedervlekken zaten.


 
^