harrie is van hout zeggen ze
hij draagt de knoesten op zijn rug
zijn ene poot de andere is geluidloos vlees
er zitten scherven in van bommen
en granaten

zijn ogen vertakken als hij kijkt
de prooi in zijn vizier zijn kootjes kraken
zoals een tongklak
knakt de wellust in zijn vingers
één voor één

ik sta vaak naar hem te loeren
hij is spannend en gevaar
voel ik zijn blik is glas zijn huid
ruw leer lijkt op zijn jas
ik vraag me af hoe hij zal ruiken

als hij mij

ze trekt me mee achter de plataan
en draait mijn polsen prikkeldraad
bezweert me dat ze mij zal breken
als ik borsten krijg terwijl ik kijk