Ik kan je wel op-
vreten! Je vraagt me
welk deel? En ik denk;

Dan moet je eerst dood,
voordat ik je slacht-
-offer van mijn hart-
En mijn mes snijdt zacht,

Door je witte keel.
Je bloed stroomt langzaam,
de dood komt nu snel.
Verlaten lichaam.

Levenloos bungel
je daar heen en weer,
als ik mijn mes in
je steek, je fileer.

Achteloos ontdoe
ik je, van je huid,
en ik been je uit.
Mijn geslachte bruid.

Nu heb ik je stukken,
in mijn handen, rauw,
maar kan ik niet kiezen,
omdat ik van je hou.