Meander * Eerder * Recensies
pagina 1 van 25... 1 2      25
 
>
Poëzie kort
In Poëzie Kort besteedt Joop Leibbrand aandacht aan de bundels van Kees Godefrooij, Liesbeth Ulijn en Lammert Voos en aan een bijzonder project van Harry Zevenbergen met Haagse locaties.

>
Jan Bais - Mond is spruitje
Jan Bais schreef met Mond is spruitje een bundel met 'volautomatische' gedichten. Het lezen ervan is niet bepaald iets wat vanzelf gaat, ondervond Joop Leibbrand.

 
>
Vijf bundels uit Zuid-Afrika
Hennie Aucamp, Pirow Bekker, Lucas Malan, Rosa Smit en Henk Rall zijn Zuid-Afrikaanse dichters die dankzij hun uitgever Protea ook in Nederland gepresenteerd worden. Joop Leibbrand is niet over allen even positief.

>
Margreet Schouwenaar - Wegen om te komen
Wegen om te komen van Margreet Schouwenaar 'leest als een originele reisgids van een mens die solo gaat en het hoofd koel probeert te houden ondanks de weerstand en afleiding van ongewenste gasten en gedachten', vindt Emily Kocken.

 
>
Frédéric Leroy - Lucifer en het grote belang (van kleine rituelen)
'Half leeg, half vol, al na een paar gedichten wordt de lezer in ieder geval opgeslokt door de gelaagdheid van Leroy's poëzie', schrijft Bouke Vlierhuis over de gedichten uit de bundel Lucifer en het grote belang (van kleine rituelen) van Frédéric Leroy. Nooit las hij een bundel met zo'n vastomlijnde thematiek.

>
Maurice Buehler - Door het oog van de os
Door het oog van de os van Maurice Buehler is een achtbaanrit, aldus Bouke Vlierhuis. En aan het eind kun je nog maar één ding denken: nog een keer!.

>
Hester Knibbe - Bedrieglijke dagen
Hoe Hester Knibbe aan de lokdoos ontkomt. Jeroen Dera vindt Bedrieglijke dagen niet verrassend. Pizza margarita verbonden met mozzarella. Desalniettemin is de hond frappant en fascinerend.

 
>
Hans van Willigenburg - Objectief verzuipen
Hans van Willigenburg weet dat meten niet altijd gelijk staat aan weten in zijn debuutbundel Objectief verzuipen. Maarten Hamelink ziet er een man met ruitjeszwembroek het water in schuifelen, maar is toch snel verveeld. Wel kan hij lachen om de dichter met diens voorstel om 'erotische dienstverleners' aan te trekken in het onderwijs.

>
Wouter Godijn - De zieken breken
Wouter Godijn speelt zijn spel met zijn synoniempersonage Wouter Godijn tot het uiterste in zijn bundelDe zieken breken. Hij overdondert Jan Pollet met zijn rode en zwarte verf.

>
Leo Vroman - Nee, nog niet dood
Ivan Sacharov ontdekt in Nee, nog niet dood van Leo Vroman veel fraaie gedichten, maar het lijkt wel alsof Vroman letterlijk álles uit zijn pen wil persen, alsof hij zijn wanhoop als het ware aan de lezer wil opdringen.

>
Annemieke Gerrist - Waar is een huis
Waar is een huis, het debuut van Annemieke Gerrist, is volgens Bert van Weenen de interessantste bundel van het laatste halfjaar. Gedichten van een constante kwaliteit, zo stelt hij vast.

 
>
Erik Harteveld - De eeuwige zoemende vliegenstrip
Door haar stadse blik beziet Emily Kocken de gedichten van Erik Harteveld met vernuftige Google Mapstechnieken. De boerenzoon speelt eindeloos blaasvoetbal in zijn bundel De eeuwige zoemende vliegenstrip. Als kind weet hij dat zijn plaats binnen het heelal is zoals het hoort.

 
>
Pieter Boskma - Het violette uur
Jan Pollet geniet met een jonge Côte du Rhône van de gedichten van Pieter Boskma. Ondanks alles voelt hij zich niet erg zen. Een krachtige stroom van beelden wordt met levensdrift verteld en in zijn Violette uur maakt de dichter de balans op. Toch bloeien de witte rozen en de kobaltblauwe lobelia's.

>
Willem Thies - Na de vlakte
Willem Thies brengt Maarten Hamelink van een oude toestand naar een nieuwe met zijn tweede dichtbundel Na de vlakte. Geboorte, groei, en met frisse moed de berg op. Ondertussen verdrinkt ergens een wesp in een moeras van bosbessenjam.

>
Astrid Lampe - Park Slope. K'NEX Studies
Astrid Lampe brengt in Park Slope. K'NEX Studies Wittgensteins adagium 'taal is een activiteit' superieur in praktijk. 'het gaat zingen geheid krijgt het vleugels', en Joop Leibbrand geeft zich gewonnen.

>
Arnoud van Adrichem – Vis
Vis, het debuut van Arnoud van Adrichem klinkt Jan Pollet als eenentwintigste eeuwse muziek in de oren. Van Adrichem laat een totaal nieuwe en eigentijdse klok luiden in de Nederlandstalige poëzie, in Vis bewandelt hij alle wegen en dwaalwegen van het denken.

>
Benne van der Velde – dit harnas van kippenvel
In dit harnas van kippenvel praat Benne van der Velde de hele bundel door alsof er iemand naast hem staat. De gedichten laten zich openen als tableaux vivants die dicht bij het persoonlijke leven van de auteur blijven. Joris Lenstra is vooral ingenomen met de verstaanbaarheid ervan.

>
Bart Moeyaert – Gedichten voor gelukkige mensen
Met Bart Moeyaerts Gedichten voor gelukkige mensen is Nelleke Bos niet onverdeeld gelukkig. Een strengere selectie was op zijn plaats geweest.

>
Willem van Zadelhoff - Tijd en landen
Na twee romans manifesteert Willem van Zadelhoff zich met Tijd en landen nu ook als dichter. Emily Kocken spreekt van 'een fijn poëziedebuut'.

>
C.O. Jellema
Bij uitgeverij kleine Uil verschenen twee bundels die de aandacht voor C.O. Jellema vasthouden. In de tweede werkelijkheid bevat herinneringen van en aan Jellema en Kwam iemand in de tuin vanmiddag is een poëtische hommage aan de in 2003 overleden dichter.

>
Gerrit Komrij – Komrij's canon in honderd gedichten
Komrij selecteerde voor Komrij's canon in honderd gedichten honderd essays uit de eerder verschenen bundels In Liefde Bloeyende, Trou Moet Blycken en Kost en inwoning. Joop Leibbrand hoopt dat het boek niet in verkeerde handen valt.

>
H.H. ter Balkt - Vuur
In Vuur overtuigt H.H. ter Balkt als de immer strijdbare chroniqueur, de felle protestdichter en de veeleisende poëziebepleiter die hij volgens Jan Pollet altijd weer is. 'Ik ken geen dichter die zo hardnekkig aan het land en zijn boerenafkomst verknocht is, ik ken ook geen dichter die zich zo krachtig verzet tegen elke vorm van modernisering.'

>
Wietske Loebis - Cavia’s begin september
In Cavia's begin september beoefent Wietske Loebis het moeilijke genre van de lichte, humoristische poëzie. Van Ivan Sacharov had het wel wat zwaarder gemogen.

>
Toon Tellegen - Hemels en vergeefs
Hemels en vergeefs laat zich volgens Jan Pollet weer lezen in de beste Tellegentraditie: vlot en toegankelijk, eenvoudig en speels. Maar het is Tellegens huisrecept om je meteen binnen te trekken in een ongewone gedachtewereld.

>
Kees ‘t Hart - Ik weet nu alles weer
In Ik weet nu alles weer van Kees 't Hart is een grillige woorddresseur aan het woord die het lezen van de bundel tot een soms verbijsterende ervaring maakt. Je leest duizend dichters tegelijk, stelt Emily Kocken, van Whitman tot Gorter tot Zappa, en met allen krijg je een intieme relatie.

 
^    > pagina 1 van 25... 1 2      25