Meander * Eerder * Recensies * Radioactief - Bart F.M. Droog
 
Bart Droog schreef Radioactief
Atze van Wieren is kritisch

Waartoe zijn wij op aarde?
Volgens de catechismus van Bart F.M. Droog om te 'kicken en te knallen.'
Droog is een van de dichters uit Epibreren en stadsdichter van Groningen.
De bundel Radioactief bevat 27 gedichten, verdeeld over drie afdelingen; de eerste zonder titel, daarna volgen 'Groningen' en 'In Memoriam'.
De eerste afdeling bevat voornamelijk podiumpoëzie, de poëzie van het 'kicken en knallen' en gaat dan bijvoorbeeld als volgt:

Rijden tanken rijden
eten rijden tanken
rijden eten slapen

lullen zwemmen slapen
lullen eten zuipen
slapen eten lullen


Het gedicht 'Zomertour 2000' gaat zo nog een tijdje door met gelijkblijvend idioom.
Tja...
Droog voelt zelf blijkbaar ook wel nattigheid en opent wellicht daarom zijn bundel met

Het Zuur

Het zuur marcheert in vaste kolommen
waggelt in statements om het hardst
ja, het is wijs en alwetend en –machtig

maar ongrijpbaar blijft dat ogenblik
van bliksemflits van hier naar daar
wanneer het publiek juicht

omwille van wat geen wetenschap is
en dat deert het zuur, het zuur wil weten
determineren en afdoen, afdoen

rangschikken, beoordelen en tot slot
in boeken bergen, opsluiten en
vooral vergeten, dat wil het zuur.

De afdeling 'Groningen' bevat zeven gedichten die Droog in zijn functie als stadsdichter heeft gemaakt. Uit die serie bevalt 'Epibreren aan de Europaweg' mij het best, een gedicht over het ontbreken van een stempel op formulier 36-b.

Ook zeven gedichten telt 'In Memoria'. Een aantal daarvan is gemaakt voor in Groningen gestorven mensen zonder familie of vrienden, de rest uiteenlopend van een in memoriam voor Prins Claus tot één voor een bemanningslid van de Kursk.
Hier volgen de laatste twee coupletten uit 'NN Boterdiep':

weet je, ik kan niet geloven
dat er nergens op deze globe
iemand is die aan je denkt
zich je herinnert en je mist

dra zal grond je bedekken
neemt de planeet je in haar op
zoals ze doet met wat ze gaf
en ze zal je gedenken.

Radioactief bevat een aantal aardige gedichten maar de totaalkwaliteit valt nogal tegen. De bundel besluit met een 'Verantwoording', waarin vrij uitgebreid wordt ingegaan op de ontstaansgeschiedenis van de gedichten, op de titel (nogal gezocht) en waarin allerlei mensen worden bedankt.
Hierin duikt ook een gedichtje op dat Droog op gezag van zijn redacteuren niet in de bundel mocht opnemen om het 'buiten het blikveld van het zuur' te houden. Het is het gedicht dat hij, naar eigen zeggen, meeneemt in kist of urn:

Sterfliedje

Als ik sterf zal ik blij zijn
vrij zijn mijn woorden
in wolken van dromen verstrooid

het zal werkelijk het einde zijn
vrij te zijn niet langer meer
al die kalkoenen en pijn

blij te zijn er geweest te zijn
bevrijd te zijn vrij te zijn
te zeggen tabé blasé globé.

Waren de redacteuren wijs? U mag het zeggen.

De bundel is sober uitgegeven door Uitgeverij Passage, die blijkbaar bij de Inhoudsopgave de teugel heeft laten vieren, want daarin duiken ineens vier drukfouten op.

Bart F.M. Droog – Radioactief
Uitgeverij Passage, Groningen, 2004
48 blz.; € 13,50
ISBN 90 5452 112 0





[gepubliceerd: 23 mei 2004]
 
^    deze tekst printen