Meander * Eerder * Schrijvers * Judith Visser
 
Interview met Judith Visser
'Ik vind het fijn om actief research te doen'
door Elly Woltjes

De roman Tegengif waarmee Judith Visser (1978) in het najaar van 2006 bij Passage debuteerde, beleefde onlangs een derde druk. Heel wat interesse dus voor het verhaal van de 19-jarige Kim en haar tocht door de wereld van betaalde seks. Ondertussen ligt ook Tinseltown in de rekken. Dezelfde Kim zien we nu in de hoofdstad van de fantasie: Hollywood. Het sluitstuk van de trilogie volgt volgend jaar.

Visser schreef Tegengif met een duidelijk doel. 'Behalve debuteren met een boek dat een origineel uitgangspunt heeft, wilde ik met Tegengif de lezer tonen hoe het er écht aan toegaat in de prostitutiewereld. En dan niet de kant met verslaafden en dwang en dat soort ellende, maar hoe het te werk gaat in een privéhuis, waar meisjes zitten die voor dat beroep gekozen hebben. De meeste mensen kennen die wereld voornamelijk uit documentaires op tv en van wat ze erover gelezen hebben. Of, mannen, als ze er klant zijn. Met Tegengif wilde ik laten zien hoe een meisje die dat werk doet het allemaal ervaart. Ook al besef ik dat mijn hoofdpersoon Kim nu niet direct het prototype van een prostituee is, maar toch.'

Realistisch
Net als voor haar debuut deed Visser voor Tinseltown heel wat research. 'Ik heb drie maanden in Hollywood doorgebracht om het leven, en vooral het nachtleven, zo goed mogelijk te kunnen beschrijven. Het boek speelt zich namelijk voor het grootste gedeelte daar af. Voor Tegengif stortte ik me in de prostitutiewereld, voor Tinseltown in de wereld van schijn en illusie. Ik vind het fijn om actief research te doen. Ik bedoel niet alleen maar via Google een beetje info opzoeken, maar mij ook daadwerkelijk in het betreffende milieu mengen. Alleen dan kun je er zo realistisch mogelijk over schrijven.'
Die doorgedreven research heeft zo zijn gevolgen. 'Een vraag die ik vaak krijg is of mijn boeken autobiografisch zijn. Ik antwoord dan: "Nee, maar er zitten wel autobiografische elementen in". Mijn hoofdpersoon Kim houdt van honden en Elvis: ik ook. Kim heeft een boek geschreven dat Tegengif heet: ik ook. Dat soort overeenkomsten. Maar ik ben bijvoorbeeld nooit zelf prostituee geweest. Je moet ergens een grens trekken...'

Flirten met grenzen
In haar eerste boek doorbreekt Visser taboes. Ook in haar tweede boek flirt ze graag met grenzen. 'In Tinseltown laat ik onder andere zien hoe het is om een relatie te hebben met iemand die getrouwd is, en dat dit niet per definitie 'fout' is. Ik laat zien hoe sommige dingen nu eenmaal kunnen lopen en welke gevoelens erbij komen kijken. Ook speelt homoseksualiteit een grote rol. Al leven we in 2007, niet iedereen durft ervoor uit komen, en als je dan ook nog eens bekende persoonlijkheid bentů In Tinseltown gaat het om een bekende zanger, die homo is, maar zich niet durft te outen. Ik laat dat soort dingen van de menselijke, gevoelige kant zien.'
Zowel Tegengif als Tinseltown is simpel van opbouw. 'Er lopen niet tien verschillende verhaallijnen door elkaar en ze hebben een begin, een midden en een (open) einde. Ik heb daar bewust voor gekozen, omdat die stijl mij het beste ligt. Ook schrijf ik altijd vanuit de ikpersoon. Dat maakt het voor mij allemaal net wat echter en op die manier leef ik me tijdens het schrijven helemaal in.'

Literaire thriller
Vissers derde boek verschijnt in september. Het is niet het slotdeel in de Kim-trilogie, dat komt pas het jaar daarna op de markt. 'Eerst komt de literaire thriller Stuk, over een meisje van zestien dat extreem gepest wordt. Het onderwerp pesten is nog steeds een groot taboe. Het gebeurt overal, en zowel onder jongeren als volwassenen, maar niemand praat er echt over. In Stuk laat ik zien welke vergaande gevolgen pesten in het meest extreme geval kan hebben. Ondanks de relatief zware onderwerpen van mijn boeken zorg ik er trouwens wel altijd voor dat er ook een flinke dosis humor in zit. Anders is het niet vol te houden. Het zijn boeken met een lach en een traan.'

Andere genres
Visser heeft ook interesse in andere genres dan de roman. 'In vrijwel iedere recensie van Tinseltown lees ik dat het boek een kruising is tussen een roman en een thriller. Ik schrijf dus denk ik 'romanthrillers' of 'thrillerromans', maar dat genre bestaat nog niet echt. Laat ik het zo zeggen: voor mijn gevoel schrijf ik romans, maar ze worden soms ervaren als thrillers. Ik vind het best, zolang ik maar niet in een hokje word gestopt.
Wat me ook interessant lijkt is om me ooit eens te wagen aan een biografie, maar dan wel over een bijzonder persoon met een boeiend leven. En songteksten trekken me. Maar dat heeft nu even geen prioriteit. Misschien ooit. Ik heb het nu te druk. Ik schrijf ook boekrecensies, onder andere voor Biblion, gastcolumns voor verschillende bladen en heb een eigen boekenpagina in de Penthouse.'

Afrekenen met vooroordelen
De schrijfster heeft soms af te rekenen met vooroordelen. 'Vooroordelen in de trant van: "Oh, jij bent nog maar een twintiger, wat kun jij nu al weten van de wereld?". Of: "Zo zo, jij hebt een boek geschreven over prostitutie. Jij schrijft dus seksliteratuur". En nog: "Je ziet er niet uit als een standaardschrijfster. Ben je naast het schrijven ook model?". Maar wat is in godsnaam een 'standaardschrijfster'? Dat soort dingen. Ik word er soms moe van. Vooroordelen zijn zo beperkend, ze weerhouden mensen ervan de dingen te zien voor wat ze echt zijn.' Visser wil ook het liefste met geen enkele schrijver vergeleken worden.
'Ik zie iedereen als een uniek persoon, en dat is qua schrijven ook zo. Natuurlijk zijn er genoeg schrijvers die ik bewonder, maar vergelijk me er alsjeblieft niet mee. Ik doe mijn eigen ding, op mijn eigen manier en in mijn eigen stijl. En dat vind ik erg fijn.'


naar het proza van Judith Visser


[gepubliceerd: 9 februari 2008]
 
^    >